Marketensters
Een marketentster (ook: zoetelaar of zoetelaarster) was een wasdame van een legereenheid. Vaak was de vrouw getrouwd met een militair beneden de rang van onderofficier. Legereenheden die te velde trokken werden vaak vergezeld van die dame die de soldaten in haar eenheid, tijdens de rustpauzes, voorzag van een borreltje en een hartig hapje. Het leger kende toentertijd nog geen eigen kantinedienst. Tijdens het verblijf in de kazerne verzorgden de marketentsters de soldatenkantine en verrichtten ook werkzaamheden als het wassen en onderhouden van de kleding van de soldaten.
In de negentiende eeuw werd in het Nederlandse leger de functie van marketentster aan strikte regels gebonden. Zo werd onder andere bepaald dat de marketentster getrouwd moest zijn met een lid van het onderdeel. Ook werd vastgelegd wat zij mocht verkopen en tegen welke prijs. Naast een uniform dat een sterke gelijkenis vertoonde met dat van haar eenheid, kreeg de marketentster ook een penning waarop haar naam en het legeronderdeel was vermeld. Het Nederlandse leger kende nog tot in de twintigste eeuw marketentsters. Daarna werd hun functie overgenomen door de kantinedienst. De Koninklijke Landmacht maakt bij ceremoniële gelegenheden nog gebruik van marketentsters.
Sinds 1973 hebben de Limburgse schutterijen weer officiële marketentsters in uniform, die ook aan wedstrijden deelnemen.
Het begrip is afgeleid van markentare, dat ‘verkopen’ betekent.
Ons Gilde heeft sinds 2003 marketensters. Zij lopen mee met optrekdagen en delen na het optrekken worst en kaas uit aan de presentatiegroep. Tijdens de kermis zorgen zij voor een borreltje na de vendelhulde voor het koningspaar en het bestuur.
Wij zijn nog op zoek naar een marketenster lijkt het u ook leuk om marketenster te worden neemt u dan contact op met onze secretaris
De Heilige Elisabeth van Thüringen: Patronesse van de
Marketentsters
Elisabeth wordt doorgaans afgebeeld als “Koningin met de kroon op het hoofd. Zij heeft als Attribuut een kan en brood. Soms heeft zij rozen in haar schoot. Dikwijls knielt er een bedelaar aan haar voeten die zijn hoed ophoudt, terwijl Elisabeth er geld in stort. Vaak heeft zij niet één maar drie kronen bij zich. Men zegt dat ze drie kronen verdiende: de kroon der martelaren om haar boetedoening, de kroon der maagden om haar zuiverheid en de kroon der predikers om haar goede voorbeeld. Of ook dat zij gedurende drie levensperioden uitblonk in heiligheid: in haar maagdelijke staat, als echtgenote en als weduwe. Deze iconografie toont gelijkenissen met deze van de heilige Elisabeth van Portugal